سالهاست که زندگی ما ایرانیان، با تقویمهای هجری شمسی و قمری عَجین شده است و، در میان دغدغههای روزمره، گذشت روزگار را با ورق زدن تقویم می نگریم. اندکی درنگ در تقویم و نظم آن، ما را از تدبیر اندیشیده در آن آگاه میکند. تدبیری که حاصل دانش و تلاش نسلهای بسیار است که در اعتلای تقویم امروز کوشیدهاند.
محمدرضا صیاد، آغازگر جنبش گستردهِ علم روِیت هلال ماه ایران و کارشناس تقویم، از تابستان ۱۳۵۱ در حیطه تقویمهای هجری شمسی و قمری تلاش کرده و دستاوردهای بسیاری را به ارمغان آورده است. او، که در پایان سال ۱۳۸۵ از مؤسسهِ ژئوفیزیک دانشگاه تهران بازنشسته شد، کماکان به پژوهش و آموزش ادامه میدهد و اکنون سِمَت مشاور علمی نشریهِ تخصصی تاریخ علم و عضویت افتخاری تماشاگه زمان را دارد.
محمدرضا صیاد موفق به دریافت چهار بار عنوان کارمند برجسته و نمونهِ مؤسسهِ ژئوفیزیک و دانشگاه تهران و ۳۷ لوح تقدیر شده است. انجمن نجوم ایران نیز، به پاس کارهای پُربار ایشان برای توسعهِ فعالیتهای روِیت هلال و شناخت تقویم در جامعهِ نجوم ایران، در گردهمایی سال ۱۳۸۵ منجمان آماتور ایران در نیشابور با حضور رییس انجمن نجوم ایران، مدیر و اعضای هیئت دبیران شاخهِ آماتوری انجمن نجوم، و منجمان آماتور از سراسر ایران از وی تقدیر کرد. حاصل بخشی از سه دهه تلاش ایشان عبارت است از: نوشتن نزدیک به ۵۰ مقاله در نشریات گوناگون در زمینههای تقویم و روِیت هلال ماه از سال ۱۳۵۴ تاکنون، شش مورد اهتمام در تأسیس و نوگشایی مراکز علمی و فرهنگی از جمله تماشاگه تقویم و همچنین هفت مورد همکاری و مشارکت برای برگزاری نمایشگاههای علمی و فرهنگی. همچنین منجمان آماتور بسیاری، محمدرضا صیاد را با تلاش و حضور او در برگزاری دورههای آموزشی و کارگاههای آموزش تقویم و روِیت هلال میشناسند. گروهها و انجمنهای نجوم در سراسر ایران از این معلم دلسوز بهترین خاطرات را در این کارگاهها دارند. بیش از ۳۰ کارگاه و دوره با حضور او در شهرهای زیر برگزار شده است: تهران، مشهد، شیراز، رشت، شهرری، کرج، میبد، اراک، قم، زنجان، پل سفید، و لار.